Rozdział I

Hej nazywam się Alexandra Bilek mam 17 lat, mieszkałam z rodzicami w Warszawie ale po namowie moich przyjaciółek wylądowałam w Krakowie,tam też wraz z Mają, Kasia i Jagodą rozpoczynamy pierwszy rok szkolny,zdecydowaliśmy się na liceum biochemiczne super prawda, moi rodzice sceptycznie podchodzili do sprawy ale dzięki rozmowie nagabywaniu  moich koleżanek w końcu się zgodzili.

-rusz się Alex bo spóźnimy się na pierwszy dzień w nowej szkole- burczy Jagoda nadeptując mi na buty

-zaraz muszę napisać esa do mamy- zawołałam przyśpieszając kroku- pojechała niecałą godzinę temu a już chcę bym zdała jej raport 

-jest nadopiekuńcza- woła Kasia- nigdy nie rozstawała się z tobą na chwile a tu masz...

-może masz rajcę- kończę pisać i chowam telefon do torebki 
 -Dziewczyny- piszczy jedna z koleżanek- widzicie to co ja,trafiliśmy do raju- pokazuje palcem na siedzących obok chłopaków.Wszystkie zaczynamy się głośno śmiać. Jagoda jest hmmm... mega flirciarą w poprzedniej szkole nie było żadnego chłopaka z którym by nie rozmawiała jest pewna siebie i wie do czego dąży nie tak jak ja.

-Kiedy rozpoczyna się uroczystość- pytam zmieniając temat 

-o 10;30- woła Maja - więc mamy jakieś pół godziny 

Siadamy na ławce,pogoda jest piękna, bezchmurne niebo pokazuje nam swoje uroki, a ścieżki latających samolotów wprawiają w zachwyt. Spoglądam na wielki zielony budynek znajdujący się tuż obok parku, świetne miejsce na spędzenie czasu pomiędzy lekcjami, z tego myślenia zachciało mi się siku

-dziewczyny muszę do toalety - wołam wstając szybko- już już -popędzam 

-spadaj Alex- burczy Jagoda jak zwykle- oglądam chłopców chyba wpadłam jednemu w oko

Mój wzrok ląduje na Maji ale ona też ma mnie gdzieś, super moje wspaniałe koleżanki 

-nie to nie sama pójdę - warczę i podążam w stronę zielonego budynku.  O cholera ! wołam na głos wchodząc do środka jaki on duży, rozglądam się wokół na jednej ścianie wiszą plakaty szkolnych gwiazd, druga ściana zapełniona jest pucharami, z tego wrażenia zapomniałam po co tu przyszłam ale szybko pęcherz daje o sobie znać  ach tak siku. Podążam długim korytarzem szukając drzwi z napisem WC, nawet nie zdążyłam się zorientować kiedy  się zgubiłam, kurde !. Próbuje przypomnieć sobie drogę ale bezskutecznie mój mózg kolejny raz mnie zawiódł.

Siadam na ławce, wyciągam telefon z torby, nie ma zasięgu super, macham telefonem na prawo i lewo 

-nie wysilaj się - woła jakiś chłopak siedzący dwie ławki dalej - tu nie ma zasięgu 

I fajnie zostałam uwięziona w szkole a to wszystko przez moje wspaniałe,kochane,pomocne koleżanki które zamiast iść ze mną wolały oglądać chłopaków. Chowam telefon do torebki to mam przekichane 

-nie idziesz na rozpoczęcie roku- pyta chłopak,który w mgnieniu oka znalazł się obok mnie 

-ta..- przełykam ślinę - tylko...

-zgubiłaś się - przerywa mi uśmiechając się do mnie 

-tak- czuje że się rumienie

-nie dziwie ci się sam miałem problemy kiedy pierwszy raz tu przyszyłem, moja rada zawsze choć w grupie- śmieje się a ja dostrzegam jego białe żeby, przyznam że jest bardzo przystojny.

-nie wiem jak to się stało- śmieje się razem z nim - szukałam tylko toalety

Brunet spogląda na mnie z góry podpierając ścianę, nie mogę oderwać wzroku od jego zielonych oczu i jeszcze przegryza wargę, powstrzymując śmiech 

-to co idziemy? - wstaje, pokazując mu ręką by prowadził 

Wydaje mi się jakbyśmy szli  cały dzień, dopiero teraz dostrzegłam jego lekko zarysowane mięśnie, jego sylwetka jest wzorcem dla nie jednego Boga.

W końcu wyszliśmy na zewnątrz, rozglądam się w poszukiwaniu moich koleżanek

-tu jesteś- wola pżerażona Maja- dzwoniliśmy do ciebie chyba setki razy 

-było iść ze mną - syczę - a nie teraz udawać zmartwienie  

-Alex- woła Kasia przytulając mnie 

-to ja już pójdę - mówi nieznajomy- do zobaczenia Alex a i uważaj na korytarze- uśmiecha się i odchodzi . Czuje że znowu się rumienie 

-Poproszę o wyjaśnienie- woła Jagoda- pokazując na chłopka w oddali - kto to ? 

Spoglądam na nią nerwowo

-gdyby nie on, nadal bym siedziała w szkole w poszukiwaniu zasięgu,bo komuś nie chciało się ze mną iść

-oj przepraszam- woła przytulając mnie- a tak nawiasem mówiąc ale z niego ciaaacho- śmiejemy się i podążamy na sale gdzie rozpoczęła się uroczystość a mi nadal chce się siku ;D